We zijn weer vroeg wakker en vroeg aan het ontbijt. Terwijl we op ons eten wachten ga ik even naar de staat van de zee kijken. Ik ben nog getuige van de terugkomst van de vissers: de zee is gevuld met kleurrijke zeilen. Ik maak een praatje met een van hen en hij wil ons tegen betaling in de namiddag wel naar een Japans wrak brengen dat begroeid is met koralen en omzwermd met vele vissen. Zo hebben we geen last van het lage tij straks. Het is springvloed en het water overspoelt het hele strand.
terug in het hotel ontbijten we rustig en besluiten tegen 10 naar het strand te gaan voor te snorkelen. We worden beloond met een feeeriek onderwater schouwspel. Ik blijf uiteindelijk anderhalf uur in zee. De koralen bij Lipah zijn niet zo mooi, maar er zijn zeer veel verschillende vissen die ik voordien alleen maar in aquaria zag. Het water is bovendien op de ideale temperatuur om er uren in te blijven liggen.
In het hotel neem ik een douche en we vertrekken voor het middageten. Een eerste hotel is misschien aangelegd volgens de regels van Feng Shui, maar het hotelreglement duidelijk niet. Als Valerie hoort dat we 20 000 Rp (1,5 euro) per persoon moeten betalen om even in het zwembad te mogen zwemmen, geraken haar Yin en Yang zo in de knoop dat we twee minuten later terug buiten staan. We gaan terug naar het hotel van gisteren en de meisjes mogen er naar hartelust plonzen. We eten weer lekker.
Om 1500 staan we op de afgesproken plaats en Madileo, onze schipper ook. Met zijn vijven klauteren we in een traditioneel vissersbootje: een smal bootje, 4m lang, dat gesteund wordt door twee zijdelingse drijvers uit bamboe. We zoeken ons allemaal een plaats en even later start de motor en varen we weg. Een half uurtje lang varen we langs de kust om ons tenslotte vast te maken twee stranden ver aan het Japanse wrak. Hoewel er veel zand in het water zweeft, zien we toch een grotere rijkdom aan koralen en veel vissen. Hier is geen dood koraal als bij het strand. Als we nog een beetje verder varen wordt het uitzicht nog mooir. Er is wel een sterke stroming en dan ishet fijn om een meedrijvende boot bij je te hebben. Na een uurtje klauteren we weer aan boord en nu hijst Madileo het kleurrijke zeil. En zo zeilen we genoeglijk terug langs de kust met mij aan de helmstok. Op het einde valt de wind weg en de shcipper strijkt het zeil en op de motor komen we terug bij het strand aan. Daar geven we ons snorkelgerei terug.
In het hotel nemen we een douche en beginnen we onze koffers te pakken. Als dat voldoende gevorderd is vertrekken we voor het avondeten naar Lean beach voor het restaurant Sails. Dat is zonder twijfel het beste restaurant dat we bezochten tijdens onze reis met bovendien een betaalbare wijnkaart. We eten heerlijk op een prachtig design terras onder het genot van een lekkere rode wijn. Er staat een fikse wind maar in deze temperaturen kan ons dat niet echt deren. Tijdens onze wandeling door het donker teurg naar het hotel zien we een vallende ster. Maar ik weet gewoon niks meer om nog te wensen...
