Na reveille en het zingen van de brabanconne zijn Philip en ik nogmaals langs het strand gelopen. Je zou nog geloven dat we het plezant vinden. Het was ditmaal wel wat meer afzien daar het warmer was. We hielden het dan na 35 minuten dan ook voor gezien. Terug op de kamer gedoucht en gaan ontbijten. Uitgecheckt en op onze chauffeur gewacht.
Lazarus kwam aan met een Opel Blazer. We kregen niet alles in de auto en twee valiezen en een zak belanden dan ook op het dak. Dit werd vastgemaakt met plastiek lint aan de zijrails. Deze leken niet echt sterk maar Lazarus zei dat het in orde was. Gemoederen begonnen ietwat op te warmen. We vertrokken en alles leek te houden. Na 15 minuten stopten we om te tanken. Swanti belde toen de chauffeur van Medan en ik kon haar toen ook spreken. Ik wandelde rond de auto en een van de zijrails was al losgekomen. Ik vertelde haar wat er gebeurde en ze zei dat dit niet zo kon. Ze voelde zich enorm betrokken bij het hele gedoe daar ze de chauffeur aangeraden had.
We besloten toen om een deel van de baggage bij Lazarus thuis af te zetten. Hij kon dit dan de volgende dag naar Ubud brengen.
Zo gezegd, zo gedaan met alles veilig bij Lazarus thuis geraakt. Daar alles overgeladen onder iets meer verhitte gemoederen maar uiteindelijk waren we toch op weg naar Ubud.
Het nam wel wat tijd om voorbij Denpasar te geraken. Het was vrij druk. Uiteindelijk kwamen we aan een van de markten aan. Daar dwaalden we rond en kochten we enkele zaken. In deze markt kocht Swanti vroeger veel van haar houtsnijwerk. Na een driekwarier ronddwalen reden we verder.
We besloten om ineens verder te rijden naar Ubud naar onze accomodatie, honeymoon cottages.
Na een verder uurtje rijden waren we er. Ingecheckt en we kregen een suite met twee kamers, een balkon met eettafel en twee badkamers. Het geheel was heel traditioneel en volledig open. De deuren waren allen wonderen van houtsnijkunst. Je diende echter wel steeds je voeten op te heffen daar ze allemaal een hoge drempel hadden.
Eens we ons hadden gesettled zijn we gaan lunchen in Casa Luna. Daar lekker gegeten met een dessert als afsluiter. Nadien naar onze verblijfplaas teruggekeerd.
Daar uiteindelijk een iets donkerdere episode meegemaakt, maar zonder verder uitleg hebben we dit ook allen overleefd.
’s Avonds zijn we naar een voorstelling geweest van traditionele balinese dansers. Buiten het monotone gamelan geluid was het een heel knappe voorstelling. Het werd gehouden in een zaal van het oude koninklijke paleis. De dansers waren kleurrijk en het detail van hun bewegingen, vingers en ogen inbegrepen, was indrukwekkend.
Na de voorstelling nog vlug iets gaan eten in een garden restaurant vlakbij het hotel.
