Zaterdag en einde van de reis

Zaterdag
Gedaan met het mooie weer. Zoals voorspeld is het nog maar veertien graden en reent en waait het. Dat weerhoudt Valerie niet van haar ochtenzwemmetje in het zwembad in de tuin.
We starten wel een stuk trager nu. Het is al halftwaalf als we op de S bahn naar Munchen zitten. Valerie en Margaux gaan naar het moderne kunstmuseum, Dominique en Pauline bezoeken het KZ Dachau, de mannen gaan naar de luchtvaartafdeling van het Deutsches Museum in Oberschleissheim. We komen daar tegen twaalven aan en verliezen ons drie uur lang in de Duitse luchtvaartgeschiedenis op deze historische plek: de eerste Beierse luchtmachtbasis en de plaats waar de eerste Luftwaffe jachtopleiding werd gegeven. Het museum herbergt een paar werkelijk unieke stukken zoals verschillende toestellen uit het duitse VTOL onderzoek. Even na drieen staan we redelijk hongerig buiten. We besluiten naar de stad terug te rijden om daar iets te eten. Op de trein spreken we met de vrouwen af om elkaar opnieuw te treffen in het restaurant waar we maandag ook aten: http://www.durnbrau.de
Het wordt een gespannen maaltijd als blijkt dat Frederic die in Antwerpen achterbleef en de konijnen zou eten geven, dit enkel op dinsdag heeft gedaan door problemen met de sleutel. En dit is ps vandaag uitgekomen. Valerie is superongerust en wil naar huis. We besluiten om na het eten terug naar Assling te gaan en daar onze spullen in te pakken en de avond zelf nog te vertrekken. Als we buitenkomen is de zon er zowaar terug doorgekomen en de regen heeft de lucht schoongewassen waardoor we op de terugweg vergast worden op erg mooie uitzichten op de bergen. Het is even na zevenen als we vertrekken. We gooien de tank vol en Auf Geht's. We rijden prima als we even voor Neurenberg moeten stoppen in een file. Daar blijven we DRIE uur stilstaan terwijl de brandweerkorpsen van de hele staat voorbijkomen en ook de civiele bescherming en werfauto's. Het is na middernacht als we stilaan verder mogen rijden en op. Een rijstrook voorbij het ongeval schuifelen: een stuk of twintig brandweerlui staan nog na te praten bij een uitgebrande koelwagen geladen met fruit. Nou bedankt! De rest van de weg was echter plain sailing en eigenlijk aangenamer rijden als overdag. Rond kwart voor zes konden we ons allevier vergewissen van het feit dat alles ok was thuis en de konijntjes wat hongerig maar voor de rest ok zijn. Ze zitten nu weer vrolijk in de tuin an het malse gras te smullen...


En hiermee zit onze reis er weer op. Beieren is een prachtige plek met mooie bezienswaardigheden en prachtige natuur. De mensen zijn er vriendelijk en Munchen is echt een topstad. Doen!

Een uitgebreide fotoreportage vind je ook op onze Picasa albums

Vrijdag

Doel van de reis vandaag is de Chiemsee of het Bayerisches Meer. Eerst gaan JP en Margaux naar de bakker. Dat duurt wat langer want onze Margaux heeft soms wat last om op tempo te komen.
Rond tien uur zijn we dan toch vertrokken en rijden we naar Prien am Chiemsee. Een mooie rit over B wegen. Zalig tussen velden en bossen over zwarte linten asfalt cruisen in prachtig weer. De zon is weer van de partij voor de warmste dag van het jaar.

In Prien kopen we een kaartje voor de boot en schepen even later in. Onze boottocht duurt twintig minuten om op het Herreninsel aan te komen. Daar weer een eilandkaart te kopen voor het doel van ons bezoek daar: het kasteel van lodewijk de tweede van Beieren bezoeken.  Lodewijk had wel meer kastelen gebouwd, maar dit is toch zijn kroonstuk: een kopie van Versailles met hier en daar wat verbeteringen als eerbetoon aan de zonnekoning. Het paleis is magnifiek, geeft ook uit op een franse tuin. De plannen zijn niet volledig uitgewerkt, want de koning had meer plannen dan centen. Wat er staat is al indrukwekkend genoeg. We krijgen een rondleiding en leren dat het paleis ook niet helemaal af is. Eigenlijk maar twintig van de tachtig kamers om precies te zijn. De rest is ruwbouw: wind en waterdicht, maar ruwe baksteen. Ontluisterend als je vergelijkt met de glitter en schitter van de rest van het gebouw. Vooral het 60 000 liter grote bad van de koning is indrukwekkend....
De tentoonstelling over Ludwig en zijn tijd leren ons weer heel wat bij over de Duitse geschiedenis dat op school niet verteld werd of niet is blijven 'plakken'.
Na ons bezoek gaan we terug naar de boot. Daar rest ons nog wat tijd om het klooster te bezoeken, wat we dan op een drafje doen. Dan boot op en naar Fraueninsel.
Daar aangekomen is het etenstijd. Onze keuze valt op Am Linde, een etablissement met een lange geschiedenis. De tuin rond het hotel is een groot terras, overschaduwd door grote lindebomen. Ideaal bij dit weer. De bediening en het eten blijken verder ook uitstekend en iedereen staat dan ook voldaan en tevreden op. 

We wandelen op ons gemak het eiland rond en zijn aangenaam verrast door de rust en sfeer op het eiland. Hier op vakantie komen is zeker geen straf. We stoppen op een klein kiezelstrand voor een namiddag zwemmetje. Het water van het meer is doenbaar maar fris. Toch bljven we er een hele tijd. Na het zwemmen trekken we terug naar de boot om vast te stellen dat het nog een half uurwachtenis. Tijd voor een ijsje dus, dat we met zicht op het water gaan eten. Na de ijstijd is het nog even wachten op de boot. De paddle steamer uit 1926 brengt ons terug naar Prien na een prachtige dag op en rond de Priensee.
Op de terugweg stoppen we nog even voor brood en ook in Wasserburg am Inn. Dat is een middeleeuwse stad dat zijn huizen en gevels bewaarde maar nu een uitgebreide reeks winkels bevat. hierna trekken we terug naar Assling. Avondeten, lezen en dan bed...

Donderdag

Vandaag een rustige start. de dag staat in het teken van BMW. We gaan de BMW Welt bezoeken. Maar eerst is er nog tijd voor wt lezen in de zon, plonzen in het zwembad of de uitstap plannen.
Tegen elven vertrekken we dan met de auto naar BMW Welt. We rijden de parking binnen achter een Porsche en vlak achter de ingng staat een Lamborghini cabrio te blinken. In de parkeergarage staan wel meer blitse auto's.

Als we boven uit de lift komen, lijken we in een BMW commercial te staan: het is een gigantische showcase voor het merk. Errijden een paar robots rond en het staat vol met nieuwe auto's. Eerst gaan we eten in het restaurant International. Dat ligt erg mooiop de eerst verdieping met uitzicht op het Olympisch park aan de overkant van de ringweg. Het interieur is erg verzorgd en de bediening ook. Het eten is wat duurder dan gemiddeld, maar zijn prijs wel waard. Er staat sushi op de kaart en dus japanners in de keuken.
Na een ontspannen lunch wandelen we door de tentoonstelling. De motoren fascineren idereen, maar de auto's kunnen ook op veel aandacht rekenen. Om twee uur krijgen we dan een rondleiding met een gids waarbij we veel bijleren over de architectuur van het gebouw en natuurlijk de auto's en hun technologie. De hele enscenering van de plechtige ontvangst van een nieuwe auto zijn indrukwekkend opgezet. Tot 200 auto's per dag kunnen zo afgeleverd worden. Magnifiek in zijn opzet is het wel. De architectuur is uniek en het gebouw nog meer.

Na de rondleiding willen we nog naar het museum, maar dat is gesloten wegens wateroverlast. Dan gaan we naar het olympiapark. We bestijgen daar de televisietoren. Boven wacht ons een prachtig panorama. We nemen ruim de tijd om de vier windstreken te verkennen vanop ons platform.
Daarna gaan we terug naar Assling. Eerst gaan we naar het ijssalon en daarna gaan de jongeren het zwembad in terwijl J-P en ik inkopen gaan doen. We gaan ook nog mee in bad en sluiten de dag af met een pizzamaaltijd. 

Woensdag

Vandaag in gespreide slagorde. Valerie en Pauline blijven eerzt thuis terwijl de andere zes naar het Deutsches museum trekken. Dit is een begrip met zijn grote tentoonstelling van auto's, vliegtuigen, schepen en wetenschap allerhande. Erg mooi voorgesteld en erg interessant. We brengen er de hele dag door, ook wel een beetje blij om de hitte te ontsnappen.

Na ons bezoek wachten valerie en pauline op ons om samen in de eisbach te gaan zwemmen. Op weg naar een plekje om ons te zetten, komen we een plek tegen waar een tiental surfers staan te wachten op hun beurt om de golf achter een dammetje te kunnensurfen. Knap om zien.een beetje verder spreiden we onze spullen uit en kleden ons om. En dan de Eisbach. 1,2, 3 en plons het koude water in. De bodem is met grote plavuizen bedekt onder een een a anderhalve meter water. Het water is fris maar doenbaar. De stroming is geweldig!! En daar gaan we dan hopla! Thomas probeert tegen de stroming in te zwemmen, maar zelfs hij kan niet ter plaatse blijven. Zo drijven we een vijf a achthonderd meter mee voor we naar de kant zwemmen en ons de kant ophijsen. Onderweg zien we mensen die een kabel over hetwater hebben gespannen om erover te lopen. Mensen die van de brug springen. En ook bordjes met verboden te zwemmen levensgevaar. Erg leuk. We doen de trip vier keer, maar dan begint het wel erg koud te worden. We drogen ons af en kleden ons om.

Op de terugweg blijven we nog even naar de surfers kijken. Terwijl we naar de metro stappen, begint het al even te regenen en te donderen. Bij de auto gekomen stappen we snel in en gaan huiswaarts.
Thuis, dreigt het onweer, maar BBQ is BBQ en de eigenaar haalt een parasol om de grill droog te houden. Terwijl de regen naar beneden plensde, zetten we de bbq even onder het afdak maar even later konden we beginnen. Rondom ons plensde en rommelde en bliksemde het, maar bij ons was alles ok. En het was lekker. Na de bbq alles opgeruimd en nog wat gelezen en de woensdag was om...

Dinsdag

Vroeg op om naar Berchtesgaden te rijden. Dat is een rit van anderhalf uur door een zeer mooi landschap. Even voor elf komen we daar aan voor een bezoek aan het Kehlsteinhaus, het theehuis dat Hitler voor zijn 50ste verjaardag kreeg en ook wel het adelaarsnest genoemd wordt. Eerst een buskaartje scoren. Dt neemt je tot bij de lift. Daar neem je dan een tunnel van een dikke honderd meter uitgehouwen in de rots. Aan het einde van de tunnel is er een wachtzaal en een bronzen lift. Die neemt je 124 meter hoger naar een prachtig uitzicht over de Beierse Alpen.

Daar is het theehuis nu verpacht aan een private uitbater die hier aan redelijke prijzen eten en drank aanbiedt. Wij opteren voor de wandeling rond de top. Dat heet het Gemzenpad. Als we erop lopen weten we gelijk waarom. Mooie uitzichten maar halsbrekend wandelen. Dominique's wandelschoen houdt het intussen voor bekeken: de zool eraf. Mijn teva's houden het goed vol. Terug bij het theehuis kiezen we om daar te middagmalen. Op het terras, met uitzicht op de bergen. Voor we daar aankomen zien we dat Jean Philippe zich bezig houdt met een oudere man die 20m van het terras naast het wndelpad ligt. Enkel gebroken. Maar complex geval: heupprothese, diabetespatient en dat alles met dertig graden in deschaduw terwijl hij in volle zon ligt. Even later komt de EHBO verantwoordelijke het overnemen. Terwijl we op ons eten wachten, speculeren we over hoe het verder moet met de man.  Die vraag wordt beantwoord door het geluid van een naderende helikopter. Vanop het terras zienwe een BO105 rondcirkelen en landenop een vlakke zone die daarvoor voorzien is. Na een half uur verzorging wordt de man op een brancard gehesen, en in de helikopter geladen en auf's geht. 
Wij zijn klaar met eten en trekken terug naar beneden. Na de busrit stappen we in de auto voor een express rit naar de zoutmijn van Berchtesgaden. Al honderden jaren wordt er hier zout gewonnen uit de berg.

Je krijgt een overall aan en je stapt in een treintje. En dan verdwijn je in de berg voor een bezoek aan de mijn. Erg leuk voor de kindeen zijn de glijbanen. Interssant is de methode hoe ze het zout in water oplossen, wegpompen en bovengronds weer van het water scheiden. Indrukwekkende rondleiding met zelfs een tochtje over de meren die hierdoor onder de grond gevormd worden. Na dit bezoek gaan we terug naar de auto.
En zoef daar gaan we naar de Konigssee, het hoogste meer van Europa. Het is tot 200m diep en volledig ingesloten door de bergen. Er zijngeen wegen rond, alles wat leuk is op het water is verboden: vissen, zeilen, kajakken, waterskieen... Wat blijft is een prachtig natuurgebied. Wij komen na de massa aan en kunnen gelijk een van de elektroboten op. Volgt een prachtige boottocht met de obligate demonstratie  met een trompet van de echo die evengoed prachtig is. We varen verder voorbij sint bartholomeus tot Saleth en stappen dan even uit op de terugweg bij sint bart. Daar zetten we ons op het terras voor een drankje in de avondzon. Heerlijk en een machtig uitzicht.



Als we daarna wegvaren van sint bart ontvouwt zich een echt puzzel landschap. De foto die je hier neemt kan je in een 1000 stukken puzzel maken.
Terug in de haven gaan we terug in de auto naar huis. Daar hebben we een laat avondmaal.

Maandag

Tegen achten ontbijt. Pauline en Chtistophe zijn naar de bakker, vrijwillig. Na het eten doen jp en valerie wat inkopen om de ijskast te vullen. We beslissen om er vandaag een ontspannen munchendag van te maken.
We nemen de auto naar grafing bahnhof om daar de S-bahn naar de stad te nemen. Het is even wachten voor we in een moderne en air conditioned trein kunnen stappen. In de heersende temperatuur is dat geen luxe. We sporen door een zonnig landelijk decor naar het centrum van de stad om bij marientor uit te stappen. 

Daar zijn we net op tijd om het uurwerkk op het stadhuis zijn ding te zien doen. Eerst voeren de beelden een tornooi uit en daarna zien we de boerendans eronder. Hierna vertrekken we voor een rondwandeling over de victualienmarkt, langs het stadsmuseum, een van de oude poorten en een spectaculaire kleine barokkerk. Het is intussen tijd geworden om te eten en we gaan naar een van de adressen van de routard. In een traditionele Stube doen we ons te goed aan Beierse schotels onder het genot van een halve liter drank per kop. Om te verteren nemen we de metro naar het noorden en gaan we wandelen in de Englischer Garten. Dit is een prachtig park waar het met dit warme weer zalig toeven is.


We pootjebaden in een beekje, wandelen langs de oevers op zoek naar de surfers van de Eisbach. Ondertussen komen we voorbij de Chinese toren en zijn aangenaam verrast door de vele mensen die liggen te zonnen in dit park. Munchen, me like! Plots zien we mensen in badpak voorbijkomen en staan er mensen op een brugje te kijken. Een eindje verder staat er inderdaad een surfer in wetsuit op zijn plank in de snelstromende beek. En zwemmers laten zich meedrijven met het water in wat wel een oversized versie lijkt van de wilde rivier van Aqualibi. Erg leuk. Als we verderlopen zien we nog meer mensen in het water en veel mensen die ligen te zonnen ernaast. hier komen we zeker terug! We gaan terug naar het huisje om te zwemmen in het zwembad. We spelen zeker een uur in het water. Daarna avondeten en een ijsje in het ijssalon en sloppes.

Zondag

Rond halftien zijn we dan toch vertrokken na een laatste boodsc hap bij de carrefour en geld tanken. We gooien de tank vol in maasmechelen en rijden een zonnig belgie uit naar Duitsland.
Na enige overtuigingskracht wijst de gps de route aan die we willen. Het is druk op de weg en de nodige werken zorgen voor wat file en vertraging maar om 1830 rijden we Assling binnen waar de Moussets ook net aangekomen zijn.
Warm en mooi is het hier. Ons appartement bestaat uit twee delen met twee slaapkamers voor de volwassenen en een studio voor de vier jongeren. In de ruime tuin ligt een zwembad dat onmiddellijk wordt ingewijd.
S avonds eten weeen meegebracht spaghetti