Vroeg op om naar Berchtesgaden te rijden. Dat is een rit van anderhalf uur door een zeer mooi landschap. Even voor elf komen we daar aan voor een bezoek aan het Kehlsteinhaus, het theehuis dat Hitler voor zijn 50ste verjaardag kreeg en ook wel het adelaarsnest genoemd wordt. Eerst een buskaartje scoren. Dt neemt je tot bij de lift. Daar neem je dan een tunnel van een dikke honderd meter uitgehouwen in de rots. Aan het einde van de tunnel is er een wachtzaal en een bronzen lift. Die neemt je 124 meter hoger naar een prachtig uitzicht over de Beierse Alpen.
Daar is het theehuis nu verpacht aan een private uitbater die hier aan redelijke prijzen eten en drank aanbiedt. Wij opteren voor de wandeling rond de top. Dat heet het Gemzenpad. Als we erop lopen weten we gelijk waarom. Mooie uitzichten maar halsbrekend wandelen. Dominique's wandelschoen houdt het intussen voor bekeken: de zool eraf. Mijn teva's houden het goed vol. Terug bij het theehuis kiezen we om daar te middagmalen. Op het terras, met uitzicht op de bergen. Voor we daar aankomen zien we dat Jean Philippe zich bezig houdt met een oudere man die 20m van het terras naast het wndelpad ligt. Enkel gebroken. Maar complex geval: heupprothese, diabetespatient en dat alles met dertig graden in deschaduw terwijl hij in volle zon ligt. Even later komt de EHBO verantwoordelijke het overnemen. Terwijl we op ons eten wachten, speculeren we over hoe het verder moet met de man. Die vraag wordt beantwoord door het geluid van een naderende helikopter. Vanop het terras zienwe een BO105 rondcirkelen en landenop een vlakke zone die daarvoor voorzien is. Na een half uur verzorging wordt de man op een brancard gehesen, en in de helikopter geladen en auf's geht.
Wij zijn klaar met eten en trekken terug naar beneden. Na de busrit stappen we in de auto voor een express rit naar de zoutmijn van Berchtesgaden. Al honderden jaren wordt er hier zout gewonnen uit de berg.
Je krijgt een overall aan en je stapt in een treintje. En dan verdwijn je in de berg voor een bezoek aan de mijn. Erg leuk voor de kindeen zijn de glijbanen. Interssant is de methode hoe ze het zout in water oplossen, wegpompen en bovengronds weer van het water scheiden. Indrukwekkende rondleiding met zelfs een tochtje over de meren die hierdoor onder de grond gevormd worden. Na dit bezoek gaan we terug naar de auto.
En zoef daar gaan we naar de Konigssee, het hoogste meer van Europa. Het is tot 200m diep en volledig ingesloten door de bergen. Er zijngeen wegen rond, alles wat leuk is op het water is verboden: vissen, zeilen, kajakken, waterskieen... Wat blijft is een prachtig natuurgebied. Wij komen na de massa aan en kunnen gelijk een van de elektroboten op. Volgt een prachtige boottocht met de obligate demonstratie met een trompet van de echo die evengoed prachtig is. We varen verder voorbij sint bartholomeus tot Saleth en stappen dan even uit op de terugweg bij sint bart. Daar zetten we ons op het terras voor een drankje in de avondzon. Heerlijk en een machtig uitzicht.
Als we daarna wegvaren van sint bart ontvouwt zich een echt puzzel landschap. De foto die je hier neemt kan je in een 1000 stukken puzzel maken.
Terug in de haven gaan we terug in de auto naar huis. Daar hebben we een laat avondmaal.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten