Dagje Artis

Einde augustus zijn we voor een dagje naar Amsterdam geweest voor een bezoek aan Artis. Gratis dankzij ons Zoo abonnement. Een mooie dag hoewel het echt weer was voor een zomer van 2008. Hier kan je een paar foto's zien van onze ongelooflijke avonturen in het verre Amsterdam. Artis is een bezoek meer dan waard.

Nabeschouwingen

We zijn weer thuis. Bali was een prachtige ervaring. Voor wat het waard is onze aanbevelingen voor dit eiland:

• Voor we vertrokken zeiden velen tegen ons "blijf niet in Kuta maar ga zo snel mogelijk naar Ubud, daar zie je het echte Bali". Daarmee gaan wij niet akkoord. Ubud is het echte Bali niet meer. We hebben in Ubud inderdaad een prachtige legong dans gezien. Er zijn mooie musea. Je kan er interessante cursussen volgen. Het is minder druk dan Kuta, maar dan maar marginaal. Maar de rijstvelden liggen er evengoed verborgen achter de winkelstraten en hotels en de cicaden worden overstemd door het geluid van het verkeer. In Legian in het noorden van Kuta heb je ook leuke hotels en even originele winkels als in Ubud. Maar het echte Bali in Ubud? Neen. Daarvoor is deze raad aan teveel mensen gegeven en is dit dorp veranderd in een klein, druk stadje.
  
• Liefhebbers van Zuid Tenerife en zijn Playa de las americas zullen hun hart ophalen in Kuta en Legian. Stranden, winkels, vele restaurants, nachtleven, golven, het is er allemaal. Erger je je in Playa de las Americas, blijf dan weg uit Kuta.
  
• Amed is echt tof. Je hebt er prachtige stranden met mooie koraalriffen, betaalbare mooie hotels en het is er veel rustiger. Het is wel een eind rijden van de luchthaven.
  
• Neem een chauffeur. Ik heb al op heel wat plekken zelf met de auto gereden (oa ook in Napels), maar hier pas ik toch. Vooral de brommers maken het erg stresserend en op de smalle landwegen voorbijsteken vraagt ervaring, inzicht en een goed kharma. Ik kan Ida Bagus Rai (rai_bagus@hotmail.com) van harte aanbevelen.
  
• Het unieke aan Bali zijn de mensen. Vriendelijk en goedgezind. Het probleem oplossend vermogen is er geweldig. Problemen kennen ze niet: er wordt plaats gemaakt in het restaurant als je met 7 komt eten, verkeersknopen worden altijd ontward zonder boze gezichten. Bij onze terugkomst willen we in Antwerpen een taxi nemen die vanachter in de rij staat: onmogelijk! Dus kun je met je hebben en houden de hele rij afsjokken tot vooraan. Dat zouden ze in Bali helemaal anders oplossen.
• Durf improviseren. Er is een overaanbod aan accomodatie, vervoer, restaurants in Bali, dus maak er gebruik van. Plan de eerste dagen van hieruit en plan de rest ter plaatse. Je kan voor een paar euro een Indonesische SIM-kaart kopen en aan lokale tarieven met je GSM rondbellen.
  
• Als je je interieur volledig wil herinrichten, denk eens aan Bali. Voor 400 euro heb je daar prachtige bedden, deuren, tafels en ga maar door. Houtsnijden kunnen ze als de beste en de arbeid is er goedkoop. Ter plaatse zijn er kantoren die het transport kunnen regelen. Met wat je op de aankoop uitspaart kan je én het transport én je vliegreis terugbetalen.
  Mocht je interesse hebben, ik kan je in contact brengen met Lazarus, onze eerste chauffeur die de sector op zijn duimpje kent en je kan helpen om de goede adressen te vinden.
• Relax: je kan niet alles zien, dus probeer dat ook niet en geniet van dit wondermooie tropische eiland en zijn bevolking.
  

We hebben hele stukken niet gezien: reden om nog eens terug te gaan?

Van zeilboot naar straalvliegtuig

Even voor vijf uur word ik wakker. Ik heb met Madileo afgesproken om mee te gaan vissen. Ik neem een douche en kleed me aan in T-shirt en short en met een fles water en het fototoestel in de rugzak wandel ik door het donker naar het strand waar we hebben afgesproken. In het duister vermoed je meer dan je ziet de activiteit van vele vissers die zich klaarmaken. Nu en dan zie je de grijze schim van een vissersboot vertrekken. Ik vind Madileo en die vertelt me dat ik met zijn neef zal meevaren. Even later help ik de boot in het water leggen en klim aan boord.

We peddelen de zee op en even later gaat het zeil omhoog. De wind waait hier altijd uit het zuidoosten en met een strakke wind opzij vertrekken we met een fikse vaart de warme zee op. Boven ons strekt zich een prachtige sterrenhemel uit die voor ons al een beetje lichter wordt. Er staat een stevige golfslag en nu en dan krijgen we een plets water binnen. Na een half uur heb ik geen droge draad meer aan het lijf, maar koud is het niet. Links en rechts van ons zie ik tientallen andere bootjes die net als wij de zee opvaren. Voor ons uit zien we de lichten van vrachtschepen die naar de straat van Lombok varen. De schipper heeft intussen al de vislijn met tientallen weerhaken uitgezet. We zeilen verder de zee op.
Intussen ben ik getuige van een prachtige zonsopgang die ik op foto probeer vast te leggen. De bergen van Lombok zijn nu duidelijk te zien. Vissersbootjes vullen de hele zee. En we hebben beet. We draaien bij en het inhalen van de lijn begint. We zijn door een school makreel gevaren en de ene na de andere vis komt naar boven. Ze worden allemaal vakkundig van de lijn gehaald en in de bun gegooid. Even later wordt de lijn weer uitgezet en draaien we terug. Dat moet altijd voor de wind want met deze zeilen kan je niet door de wind gaan. En we zeilen weer. Het wordt almaar lichter en ik geniet van het uitzicht op Bali, op de zee, de golven en al die vissersboten rondom ons. Even hebben we nog geluk en halen we nog twee vissen binnen. Een half uur later halen we de lijn binnen en richten we de boeg naar onze baai. Maar door het bijliggen zijn we afgedreven en we moeten even opkruisen om terug bij onze landingsplaats uit te komen. Een redelijke vangst en ene mooie ervaring rijker. Ik betaal de visser voor de rit en ga terug naar het hotel. Daar spoel ik het zoute water af, leg mijn kleren te drogen op het gras en ga met de meisjes eten. Even later is Rai er. We laden de auto in en vertrekken naar Denpasar.

De rit voert ons langs kronkelende wegen met prachtige uitzichten. Maar mijn reisgenoten genieten er wat minder van wegens wagenziekte. Onderweg stoppen we even. We zijn getuige van minstens vier Hindoe ceremonies allerhande onderweg. Op een plek langs de oostkust zijn er minstens vijf groepen bezig met een crematie langs het strand. Het verkeer is even chaotisch als altijd. Tegen een uur komen we aan in Kuta. Daar gaan we eten bij Kafe Batu Waru en daarna nog even shoppen bij Discovery. Tegen halfdrie vertrekken we dan naar de luchthaven.

Daar worden we hoorndol van alle controles en paperassen die er nodig zijn om het land te verlaten: Bali laat je letterlijk niet gemakkelijk los. Uiteindelijk geraken we toch op tijd bij ons vliegtuig en met Thai Airways vertrekken we naar Bangkok. Daar moeten we 3,5 uur wachten. De luchthaven is er minder interessant als in Singapore maar wel OK. Vlak voor we moeten inschepen breekt er een onweer los waarbij horen en zien vergaat, maar binnen in de terminal kan je er droog naar kijken. Na vier keer gecontroleerd te zijn, mogen we dan toch in het vliegtuig gaan. Om middernacht stijgen we op richting Schiphol met een Boeing 747 van KLM. Einde van deze reis.