Turista

Ik word 's morgens wakker met een stevige turista. Ik bespaar jullie de details. Het hotel was volgens de Lonely Planet "basic but OK" de inhoud daarvan kennen we ook weeral. Er is stromend water in de badkamer, maar alleen koud stromend water en druppelend is een betere omschrijving dan stromend. Valerie gaat zich dan ook wassen in het publieke bad in open lucht naast de vijver waar we gisteravond zwommen. Ik blijf verder afzien in mijn bed en de badkamer.
Terug gaan de vrouwen zonder mij ontbijten. De chauffeur is erg bezorgd omdat ik er toch wel ziekuitzie. Dat was ook geen comedie.
We betalen, laden alles in en na een laatste keer overgeven, vertrekken we. We rijden naar het dorp van onze chauffeur waar we zijn moeder gaan bezoeken. Daar worden we ontvangen op het terras voor het huis waar we verse kokosnoot krijgen voorgezet. Ik moet weigeren, want alleen eten of drinken zien, maken me al misselijk. Valerie laat het zich echter welgevallen en maakt mijn gebrek aan enthousiasme meer dan goed. Zij drinkt twee kokosnoten leeg en lepelt het vruchtvlees uit. Ook de meisjes hebben zich flink gehouden en er wat van gedronken.

We vertrekken en beginnen onze tocht langs de kust. De weg biedt regelmatig een prachtig uitzicht. We stoppen aan de Pura Ponjok Batu. Wij moeten een sarong en een sjaal aan en in ik krijg ook een balinese hoofdtooi op. Daarna worden we eerst gezuiverd met rijst en water. Met een gids klimmen we naar boven. Die zuivering heeft bij mij van alles losgemaakt, want boven moet ik gelijk gaan zitten en om niet van mijn stokje te draaien. Ik wacht dan ook op het einde van het bezoek gezeten op een steen in de schaduw.

We rijden verder en stoppen in het Alam Anda resort voor de lunch. Dit is weer een van die prachtig aangelegde hotels gelegen op een geïsoleerde plek aan zee. Je kan er leren duiken en een beetje zwemmen en het restaurant is erg mooi en niet duur en aan zee gelegen. Wat duurder dan oins hotel in Amed, maar nog altijd betaalbaar.
Na de lunch voel ik me al veel beter en we rijden verder naar Amed. Tegen vieren komen we daar aan en checken in in ons hotel. Dit zijn vier bungalows rond een mooie tuin, vlakbij zee. Amed is ander bier vergeleken met Kuta of Ubud: alles is er maar het is er veel rustiger, kleinschaliger, authentieker. We rekenen af met de chauffeur en spreken af dat hij ons op vrijdag komt halen om naar de luchthaven te gaan.
We kleden ons om en gaan naar het strand om te zwemmen. Daar ontmoeten we Belgen en Fransen die ons spontaan hun snorkelgerei lenen. Net voor de kust ontdekken we een tropisch aquarium: vissen in alle kleuren zwemmen door de koralen heen. De zon begint achter de bergen te verdwijnen dus we gaan het water uit en besluiten dat ons programma voor de volgende dag vastligt.
Ik ga na een douche naar een internetcafe waar ik eindelijk de elektronische tickets voor de terugvlucht kan afdrukken. Eindelijk in orde. 's Avonds eten we bij het hotel.