Iets na zeven uur opgestaan en mijn loop kostuumpje aangedaan. Philip wachtte me reeds op. Na een vlugge sanitaire stop, begonnen we aan onze loop naar Florence falls. Dit ging zeer vlot daar het meestal bergaf was. Het hele eerste stuk was op een kronkelend natuurpad. De goden van het evenwicht waren me ditmaal goedgezind en ik bleef dan ook recht op mijn benen.
We stopten aan Florence falls, deden onze schoenen en shirts uit en namen een duik in de pool. Ongelooflijk zalig. Een hele pool voor ons alleen (wie is er nu zo zot om zo vroeg te gaan zwemmen?). Nadien verdergelopen en na een loop van 36 minuten met een break van 20 minuten, waren we terug aan ons kamp. Het was een stuk warmer dan de vorige dagen en we transpireerden dan ook als een boerderijdier. We zijn dan een duik gaan nemen in de rockpools en watervallen. Instant shower provided by nature.
Verfrist teruggekomen en het ontbijt gemaakt. Na het ontbijt zijn we nog even gaan zwemmen. Het kamp opgeruimd en naar Wangi Falls.
Onderweg even aan Tolmer falls gestopt. Adembenemende watervallen maar niet toegankelijk daar er beschermde vleermuizen zitten. Spijtig. Mijn memory card van mijn camera vertoonde kuren, dus geen fotos genomen.
Daarna verder naar Wangi falls gereden. Nog even vlug wat hout gesprokkeld, way cool dry wood.
Eens aan Wangi falls een kampplaats gezocht. Deze was nog beter dan de eerste. Alles buitengezet en gelunched. Daarna gerust en vingers gedraaid tot 3 uur. Margaux heeft al gans de tijd een serieuse hoest en deze was nogal spectaculair losgekomen in de ochtend aan het ontbijt. Voor de veiligheid van haar lijf en leden hebben we dan maar op maternaal advies gewacht.
Het water aan de falls was fantastisch, we zwommen onder de grote waterval, we klommen weer in de natuurlijke jacuzzi, we zwommen rond. Zaaaaaaalig. Toen we uit het water kwamen zagen we een green tree snake (giftig) die een beetje verloren was. Blijkt dat ze voordien ook in philip zijn tevasandalen zat, ze leed dus aan chemische shock. Een ijsje gaan eten aan de kiosk en nadien getuige geweest van enig drama. Iemand had kramp gehad in de pool en er was een aan en afgeloop van bezorgde mensen. Het feit dat we 60km van enige civilisatie zaten was natuurlijk niet behulpzaam. Niemand kwam een spade halen dus alles was nog onder controle.
Eens terug aan het kamp ons vuur aangestoken. Dat brandde prachtig. Valerie maakte couscous. Alles wat over was, een gezonde portie. Ik legde zilverpapier op de metalen plaat en een teentje look was het experiment om de warmte van het vuur te testen. Na dit halfverkoold te hebben en als aperitief opgegeten te hebben, legden Philip en ik eerst de bacon op de plaat. Nadien worsten en als afsluiter steaks. Dit alles was lekker gekookt en smaakte ons allen want opnieuw was er niets over.
Nadien zaten we neer, genoten van de volle maan, van het vuur en van de fruitbats die uitvlogen. Pure magic, ok we dienden wel te zeggen aan de meisjes dat ze van dit alles dienden te genieten, maar ja kinders, you can’t live with them, you can’t shoot them.De grote camper had een lage batterij, met als gevolg, ijskast af, en een enkel lichtje. De meisjes verdwenen naar binnen en speelden met hun nintendo Ds. Stuff those bats, that nature thing and beautiful fire.
Na een tijdje wandelden Philip en ik onder de volle maan. Aan de watervallen konden we kleine vleermuisjes zien jagen over het water achter insecten. Een zeer mooi spektakel met de volle maan. Ook mooi was de eenzame freshwater krokodil die we even door het water van de pool zagen glijden.
De laatste nacht in de bush. A good one at that.
