On the road!

Vroeg opgestaan en me klaargemaakt. Vlug naar de winkel gegaan voor brood en ontbeten. Met Philip dan de mobilhomes aan oppikken. Dat had wel wat voeten in de aarde nodig. Uiteindelijk was alles geregeld en gelukkig kwam Valerie toen opdagen om alles te tekenen zodat we allen beide voertuigen konden besturen. De meisjes en de bagage gaan oppikken en vervolgens gaan winkelen voor eten. Dit was mijn eerste test met het rijden van de 6 persoons Winnebago. Ik manouvreerde me door de parking van woolworths en bijna verloor de flank van het voertuig. Dit ding draait niet zo vlot als een auto. Iets meer ruimte nodig. Ondertussen werd me enkele malen verteld dat een van mijn koffers openstond. Enfin, nogmaals het blokje rond gedaan en dan langs de straat geparkeerd.Met de hele bende dan eten gekocht voor de volgende drie dagen daar we in de wildernis verdwenen. Dit aangevuld met de nodige alcoholische snoeprijen, vertrokken we naar de Adelaide river.Via de Stuart highway reden we naar de Adelaide river. Het gaf me de tijd om gewoon te worden aan de campervan. Een diesel met 6 versnellingen. De meisjes zaten achterin. Philip en Valerie reden uiteindelijk voorop in de kleine drie persoons campervan. Eerst reed ik voorop maar het was moeilijk om te rijden en de kaart te lezen. Multi-tasking, juist een stap te ver voor mannen.Iets na de middag kwamen we aan aan de Adelaide river. Daar boekten we onze trip en hadden voordien een snelle geimproviseerde lunch. Om een uur vertrokken we op een oogopenende trip in krokodillen land.Ze springen meters uit het water, zo ver dat zelfs hun achterpoten zichtbaar zijn. Ik wist reeds veel van krokodillen maar om van dichtbij deze dieren te zien....ongelooflijk. De fotos genomen op deze boottocht vertellen het verhaal. Je krijgt respect voor deze beesten. In het geval van Pauline een beetje teveel respect: ze ziet nu overal krokodillen.Na de tocht zijn we naar the window on the wetlands gegaan. Dit gaf een overzicht over de wetlands. Een informatief centrum dat een goed overzicht gaf over het gebied.Na dit korte bezoek, reden we naar onze bestemming voor de dag, Litchfield National Park. We trachten eerst om naar Florence falls te gaan maar toen we er aankwamen stond de camping area reeds vol. We reden toen terug naar Buley Rockhole. Daar vonden we een plaats zonder problemen en dit bleek een goede beslissing te zijn daar de rivier vlakbij was met mooie rockholes (plassen tussen de watervallen) van de kampeerplaats. De meisjes gingen vlug zwemmen in de rockholes en hadden een fantastische tijd.’s Avonds aten we kip met couscous en sla. Vrij vlug lagen we in ons bed. Al kamperend volg je de zon.