Om 0600 ging de wekkerradio. Nog eens een warme nacht maar goed geslapen. Wij staan ontspannen op en na een summier ontbijt laden we de auto vol. Het nieuws van 0700 is nog bezig als we vertrekken.
Niet het minste vermoeden van fliles, geen spatje regen, geen dreigend onweer. Om 0900 zijn we al op de carferry terminal in Duinkerken. Het inchecken gaat stroef door problemen met een passagier voor ons, maar we zijn ruim op tijd. Hoewel het onderweg niet druk leek, zit de boot toch redelijk goed vol. De zee is zo vlak als (melk)glas en het is een voorspoedige vaart. Geen schipbreuk, niemand overboord, geen motorpech en norfolklines valt best mee. Maar de Chunnel is toch handiger en een heel stuk sneller. Het is 1300 als we in ons hotel aankomen. Hoe we hier voor 80 euro konden boeken zal wel altijd een raadsel blijven. Nog eens 20 pond erbij en we hebben een ontbijtbuffet. We laden de auto uit en betrekken de kamer.
Dan trekken we naar buiten en stoppen even bij een supermarkt voor een broodje en drank. Dan naar de DLR voor een rit naar het centrum. Valérie wil een paar shopping adressen afwerken en de meisjes en ik gaan naar het Science museum. Eignelijk speciaal voor een tentoonstelling over uitvindingen die gebouwd is rond uitvinder par excellence Wallace en zijn trouwe vriend Gromit. Het is een erg fun tentoonsteling met veel dingen om te doen voor de kinderen (ne de volwassenen). Zingen in de douche met karaoke, zelf muziek maken, virtueel smoothies maken, zelf uitvindingen opschrijven, ... Daarna bezoeken we nog wat van de rest van de vaste collectie en vlak voor sluiting vind ik Sea Monkeys in de shop voor Margaux. Na maanden zoeken eindelijk!!
We spreken terug af aan de Tower Of Londen vanwaar we naar Brick Lane trekken voor het avondeten. Daar worden we aan elk restaurant aangeklampt. Maar na er een paar gepasseerd te hebben vinden we onze smaak en genieten we van een Indische maaltijd. Daarna trekken we met bus en DLR terug naar ons hotel. Het is een prachtige avond.
In het hotel moet het bed van de meisjes gemaakt worden. Tegen elven liggen we allemaal te bed. Om middernacht word ik wakker van het lawaai. In de conferentiekamer onder onze kamer is er een feest met DJ en de muziek bonkt door de vloer heen. Ondanks onze protesten blijft dat zo bonken tot 0145 wanneer het eindelijk stil wordt. Lang leve Crowne Plaza....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten