elk zijns weegs

Valerie en Dominique gaan samen naar Manchester, JP en ik blijven bij de kinderen voor een sportieve dag. Het regent, en nog geen klein beetje ook. Maar in het zwembad worden we sowieso nat. We blijven anderhalf uur in het water, showduiken, tikkertje, haasje onder en zelfs zwemmen. Na het zwemen een snelle stop bij Morrisson eten we thuis en vertrekken we naar Caernarfon. Daar hebben we fietsen gehuurd en trekken we naar een fietspad dat werd aangelegd op een oude spoorwegbedding. Daar peddelen we er lustig op los, tot het een beetje eentonig wordt. Dan slaan we af en gaan op zoek naar zee. Die bereiken we in een baai die vol slikken sen schorren ligt. Erg mooi nu het water wegtrekt. Dat laat ons ook toe om wat sportiever te gaan fietsen. En dat doen we dan ook voor een paar honderd meter. Daarna gaan we terug naar het fietspad en volgen dat een eindje verder. Als dat weer rechte asfalt blijkt te zijn, keren we terug om onze weg versperd te zien door een kudde overstekende melkkoeien die bovendien keimager lijken te zijn. We fietsen verder en gaan een andere fietsweg op. Die belooft wat sportiever te zijn, met een afdaling over kiezel naar de rivier toe. Maar na een paar honderd meter wordt dit ook een asfaltweg. Die bovendien doodloopt, we keren terug en in een kleine afdaling onder de bomen glijdt JP uit en maakt een doodsmak tegen het asfalt en blijft kreunend liggen. Als ik bij hem kom heeft hij duidelijk pijn, maar geeft hij aan niks gebroken te hebben. De val heeft toch de wind uit zijn longen geslagen. We stappen terug op en rijden rustig terug naar Caernarfon. Daar blijft JP wachten terwijl ik nog een kort stukje verder rijdt met de kinderen. Aan de overkant van het kasteel zien we de leugen van het Floating restaurant: dat rust op paaltjes! Na deze korte omzwerving leveren we de fietsen terug in en gaan we voor een ijsje. Na rustig geijsd te hebben aan de rand van de zee, rijden we terug huiswaarts. Daar kijken we eerst samen een DVD (de originele “scarface” uit 1938) vooraleer het eten te maken.
Daarna beginnen we aan een paar afleveringen Fawlty Towers. Intussen komen de vrouwen terug die een fijne dag beleefden in Manchester. Ze bezochten er het industriemuseum en wandelden er wat rond. Dominique heeft een goede invloed op Valerie: ze kwamen zonder inkopen terug! Na een derde episode gekeken te hebben gaan de lichten uit in Capel Ogwen.