Vandaag stond de route van de Cistercienzer abdijen op het programma. Zoals je op de site kan lezen, speelt Catalunya een belangrijke rol in de ontwikkeling van deze orde. En aangezien we in de buurt zijn, besluiten we ze alle drie met een bezoek te vereren.
We beginnen met deze van Santa Creus. Om deze te bereiken, moeten we eerst een heel eind via B-wegen rijden, mooi maar bochtig. We hebben geluk, want op dinsdag is het bezoek gratis en pech, want we zijn te laat voor de franstalige audiovisuele voorstelling. In het Spaans dan maar. Het blijft de moeite, met niet alleen beelden, maar ook een levensgroot diorama over het leven in Ora et Labora. Maar in het Spaans missen we wel iets meer dan alleen de nuances... Daarna bezoeken we zonder gids het klooster dat sinds de negentiende eeuw zonder kloosterlingen zit door troebels met de overheid. Het gebouw is de moeite, de zon schijnt en de meisjes vinden een waterbak met visjes in, dus dit bezoek kan niet meer stuk.
Van hieruit vertrekken we naar Poblet. In het nabijgelegen dorp L'Espluga De Francoli eten we, na enig zoeken en dwalen door de straatjes, in Hostal Les Disset Fonts. Een dagmenu voor 9 euro, 3 gangen met wijn en water en koffie toe. En heerlijk eten. Hoe doen ze het toch?
Het is nu nog een kort eindje rijden naar de abdij. We zijn net te laat voor een geleid bezoek in het frans, dus het is weer Spaans deze reis. We krijgen wel een nederlandstalige foldertje, maar de stemming bij onze twee dochters daalt nog een paar graden. Als ik opmerk dat de Cistercienzer kloosters gebouwd zijn volgens hetzelfde bouwplan en geloof me dat is zo) en zo een beetje de MacDonald's van de Middeleeuwen zijn is dat niet bepaald van aard om hen te motiveren om er nog eentje te bezoeken...
Maar dat laat ons niet verzaken aan ons plan en niet veel later rijden we Vallbona binnen. Dit is de vrouwelijke orde en we zien er zowaar een echte klooserzuster in habijt rondlopen. Markant is dat dit klooster middenin een dorp staat. Door het concilie van Trente, mochten vrouwelijke kloosterorden zich niet meer midden de natuur vestigen. Dus bouwen ze in Vallbona een dorp rond hun klooster en huppekee. Vallbona is geen MacDonald's ze houden zich zeer strikt aan de leer met als gevolg een bijna saai gebouw, geen afleiding voor de nonnen aldaar. De recentste vleugel van de kloostergang stamt uit de vijftiende eeuw en is de saaiste van allemaal, een bewust gezocht effect! We worden rondgeleid door een gids die alles schitterend vertelt in het Spaans. Met mijn beetje Spaans, veel Frans en uiterste concentratie kan ik het meeste van zijn betoog wel volgen, maar mijn drie vrouwen pikken er niets van mee en Pauline en Margaux staan op onweer. Dit is niet het moment om nog een cultureel bezoek met hen te bespreken. De MacDonald's stelling wordt bovengehaald en goed door mijn haar gesmeerd, hoewel dit klooster er juist een ontkenning van is. Margaux begint trouwens haar zuster in te halen in puberaal verzet tegen de ouderlijke macht. Er wachten ons nog mooie jaren.
Na Vallbona sturen we weer op huis aan. Het is in Poblet beginnen regenen en met tussenpozen krijgen we een aantal druppels over ons heen. Maar het blijft warm en de druppels schrikken dan ook niemand af. Thuis lezen we nog wat en gaan dan slapen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten