Voor we vertrekken moeten we eerst nog naar de dokter met Pauline. Die sukkelt met een oorontsteking die behoorlijk pijnlijk is. Geen sprake om daarmee te vertrekken zonder behandeling. Dus het is 1030 voor we met medicamenten gelade vertrekken op het eerste deel van onze reis. Eerst nog even de auto tanken vóór de grens en dan op naar Lyon. Buiten een file bij Dijon wegens werken, rijden we vlot en komen we tegen 1900 bij ons Novotel. Omdat Pauline niet in het zwembad mag, beslissen we de metro te nemen naar het centrum om daar te eten. De metro in Lyon is zeer modern, zonder bestuurder. We zitten dus vooraan met uitzicht op de tunnel voor ons. In het oude centrum eten we in restaurant amphitryon waar we voor weinig geld een heel lekker maal krijgen voorgeschoteld. Het is zelfs 's avonds nog aangenaam warm. Daarna wandelen wwe ontspannen terug naar de metro en naar het hotel; Hoewel onze kamer aan de straatkant ligt, doet de vierdubbele beglazing zijn werk en brengen we een rustige nacht door.
Het hotel ligt vol mensen op doorreis zoals wij. We beginnen met ons uitgebreide ontbijtbuffet. Terwijl Valerie afrekent, laden de meisjes en ik de auto. Daarna maneuvreer ik de Ford uit zijn parkeerplaats, millimeterwerk, maar zonder een schram geraken we uit deze krappe parking weg. We haasten ons om de files voor te zijn, maar een kilometer of 30 voorbij Vienne is het prijs. 30 km. We beslissen Tomtom eens te testen en gaan de snelweg af. Helaas zijn we niet de enigen met dat idee en in plaats van op de A7 staan we even later aan te schuiven op de N7. Les 1: plan je overnachting in Orange ipv in Lyon, dan ben je al voorbij de ergste files. Les 2: neem onmiddellijk een echte Bis-route. Les 3: op een rode dag valt er niet te ontsnappen aan de files. Hierna besluiten we een eind naar het Westen te trekken om de files te omzeilen. Niet noodzakelijk sneller, maar je rijdt tenminste. Zo verzeilen we op de kronkelwegen van de Ardeche. Erg mooi, maar niet erg snel. Ergens onderweg in een kleine stad stoppen we voor het middageten. Het is al tegen drieen als we bij Montpellier weer de snelweg oprijden waar de files dan al opgelost zijn. Zo rijden we verder zonder eigenlijk nog veel files tegen te komen. Die zijn voor ons al opgelost :-S Het is al voorbij negenen wanneer we bij ons vakantiehuis aankomen.
Dat is erg mooi gelegen, bovenop een heuvel, op drie kilometer van het eerste dorpje. Het is de verbouwde graanschuur van een boerderij die nog altijd leeft van akkerbouw en varkensteelt (nu ja het kan niet allemaal meevallen). Er ligt een mooi zwembad met daarnaast twee overdekte terrassen met tuinstoelen. Het huis zelf heeft drie slaapkamers met in totaal 7 slaapplaatsen, een grote woonkamer en praktische keuken. En dat alles in een rustiek interieur. Tof. Om te eten rijden we naar Calaf waar we aankomen midden de drukte van het avondmaal. De rit heeft ons wat versuft, maar voor de spanjaarden is het nu pas etenstijd. Gezeten op de Plaça del Mercat, krijgen we daar ons avondeten opgediend. Na het eten is het terug naar huis en licht uit.
