Ik begin de dag weer met een rondje lopen. Op de terug weg volg ik de aanwijzingen die iemand ons gister gaf en het fameuze restaurant blijkt op 300m van ons appartement te liggen. Bon, we weten al waar we straks gaan eten.
Na het ontbijt nemen we de bus naar Palermo. Daar verkennen we de oude stad: de Quatro Canti: vier seizoenen ("zoals op Zurenborg") maar dan wel erg mooi en barok uitgevoerd. Daarnaast ligt de piazza Bellini met een mooie fontein (die geen water spuit). Alle mannelijke beelden zijn met een beitel bewerkt. De nonnen zouden aanstoot genomen hebben aan de naakte geslachten van de welgevormde mannen. Maar ze durfden die niet aanraken dus werden de neuzen maar afgebroken. Dat is geen zicht dus kijk je naar beneden en wat zie je dan? Juist ja, rare mensen die Sicilianen. De meeste neuzen zijn er nu terug aangeplakt trouwens. Een beetje verder stappen we de San Domenico kerk binnen. een erg geslaagde barokkerk met een paar knappe staaltjes van marmerbewerking. Aan de overkant van het plein is de Martorana kerk nog straffer. Een byzantijnse kerk met erg mooie mozaieken. Ernaast is nog een kleinere en oudere kerk die ons echter minder kan bekoren.
We stappen verder en gaan op zoek naar de markt. Daar kopen we groenten en fruit, een brood en een kaas die typischer blijkt te zijn dan we achteraf zelf wilden.
OP het appartement blijkt het brood wel erg zwaar te zijn, maar erg lekker. Na het middageten gaan we terug naar het strand. Dat is minder warm als gister en er is meer wind. Tegen vieren gaan we terug naar binnen. De meisjes blijven daar terwijl Valerie en ik nog een eindje gaan wandelen. We gaan ook eens kijken bij het restaurant Bye Bye Blues.
Na onze wandeling gaan we terug naar huis om iedereen shipshape te maken. Even voor achten kloppen we aan bij de stijlvolle inkom van het restaurant. In het erg moderne en stijlvolle interieur worden we geweldig ontvangen en krijgen we een culinair hoogstaande maaltijd voorgeschoteld. We laten deze begeleiden door een heerlijke siciliaanse witte wijn. In het restaurant hangt een breedbeeldtelevisie waarop je kan zien hoe de schotels in de keuken afgewerkt worden. Je ziet je bord een paar minuten voor je het voorgeschoteld krijgt. Na een proevertje, een assortiment antipasti, een primi en een secondi kan er bij mij geen dessert meer bij. Als ik dat van Margaux zie heb ik daar wel een beetje spijt van. Maar ja. Na het restaurant hobbelen we verzadigd en tevreden naar huis.
En daar hup bed in.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten